“Elk
vliegtuigticket zou duurder moeten worden, zodat er met dat extra geld bomen
kunnen geplant worden om de CO2 uit de lucht te halen. Vliegtuigmaatschappijen
moeten nieuwe en zuinige toestellen aankopen. Doen ze dat niet, dan mogen ze
niet meer vliegen. “
Pro's:
Minder CO2-uitstoot
Minder toerisme
Extra bomen
Contra's:
Vliegtuigticket duurder
Aankoop van nieuwe en zuinige toestellen
Geen vliegvakanties meer
Gevolgen voor de economie:
Alles wordt weer duurder
Gevolgen voor de natuur:
Minder CO2-uitstoot
Meer bomen
Gevolgen voor de mens:
Geen vliegvakanties meer
We moeten meer betalen
Vliegtuigmaatschappijen die geen nieuwe en zuinige toestellen koopt worden benadeeld
Oplossing:
Vliegtuigmaatschappijen die nieuwe en zuinige toestellen kopen krijgen een bonus
Er worden zowieso meer bomen geplant met geld uit acties voor het milieu
Vakanties in eigen land of autovakanties in Europa promoten
Klimaatsverandering brengt heel wat veranderingen mee, ook voor het Zuiden. Daar hebben ze te kampen met overstromingen. Door die overstromingen hebben ze geen hout meer om eten klaar te maken en geen water om te drinken want alles is zout water. Vele kinderen worden ziek van het water te drinken.
Bruggen zijn vernield, waardoor internationale routes onbereikbaar zijn met de rest van de wereld.
Landbouwers kunnen niet meer zaaien, ploegen,...
Zeg nu eerlijk, zo kan men toch niet leven? Hier moet iets aan gedaan worden! Maar daarvoor hebben we iedereen zijn hulp nodig...
Dit is een voorbeeld van hoe de meeste mensen nu leven. Ze willen alleen maar meer en meer en meer! Daardoor vergroot onze ecologische voetafdruk waardoor we de wereld 'ziek' maken.
Om de wereld weer wat gezonder te maken, heeft Katho Tielt zich ingezet voor het klimaat. Wij namen deel aan Sing for the Climate. Dit is het resultaat:
Misbruik van mobiliteit: file te hoge uitstoot van broeikasgassen!
Misbruik van wonen: er worden te veel woningen bijgebouwd, waardoor er minder beschikbare hectare overblijft voor de ecologische voetafdruk.
Misbruik van toerisme en recreatie: het vliegverkeer weegt gigantisch zwaar door. Het is enorm milieuvervuilend.
Misbruik van voedsel: we eten te veel fastfood, te veel vlees. Dat maakt ons één van de grootste vleesverbruikers ter wereld.
Respecteren
Respecteren van mobiliteit: met de fiets of te voet naar school/boodschappen doen,...
Respecteren van wonen: keuze voor groene elektriciteit
Respecteren van toerisme en recreatie: door thuis te blijven hebben we een lagere uitstoot van broeikasgassen en we maken de fout niet van rituelen/culturen in andere landen niet te respecteren.
Respecteren van voedsel: seizoensgebonden voedsel doet onze voetafdruk dalen.
"Boeddhisten zien de aarde als een levend wezen met zorgzame eigenschappen. De aarde geeft ons een plek én wat nodig is om te leven. Als wij als mensen goed met elkaar samenwerken, dan is Moeder Aarde gezond. Maar als we dat niet doen, betekent dit voor de planeet ziekte of zelfs de ondergang. Er zijn volgens boeddhisten genoeg redenen om te zeggen dat Moeder Aarde op dit moment ziek is. Dat terwijl we ook genoeg middelen hebben om de aarde gezond te houden."
Ik kan me wel vinden in de opvatting van boeddhisten. We moeten als mensen goed met elkaar samenwerken om de aarde gezond te houden. En nu we dit niet doen is de aarde inderdaad 'ziek'.
"De mens kan zich niet gedragen alsof de aarde zijn eigendom is zodat hij ermee kan doen wat in hem opkomt."
De aarde is niet van 1 iemand, de aarde is van iedereen: mensen, dieren en planten. Daarom mag/kan je niet doen alsof de aarde jouw eigendom is zodat je ermee kan doen wat je wil. We moeten allemaal samen voor de aarde zorgen.
"We zijn hier slechts op bezoek, net zoals de rest van de levende wezens."
Daarom moeten we zorg dragen voor de wereld, in het belang van onze nakomelingen. We moeten denken aan 'de vijfde generatie'.
Na deze uiteenzetting te bekijken kan ik er enkele argumenten uithalen waarmee hij zijn pleidooi ondersteunt:
Een recessie is natuurlijk nu niet precies een recept voor hoop zoals we nu
bezig zijn te ontdekken. We zitten dus vast in een soort val. Het is een dilemma,
een dilemma van groei. We kunnen er niet mee leven maar ook niet er zonder. Dump
het systeem of verniel de planeet. Een moeilijke keuze.
Dit is een keuze die velen onder ons niet kunnen maken. We zijn er zo in opgegroeid, in vast geroest dat het moeilijk wordt om uit het systeem te geraken. Natuurlijk wil niemand de planeet vernielen. Maar hoe moeten we uit onze slechte gewoonten geraken? Stap per stap, dat is een feit. Anders zou het helemaal niet lukken!
De psychologie zegt dat er altijd een spanning is: een spanning tussen rekening houden met jezelf en rekening houden met anderen. En deze spanningen hebben diepe evolutionaire wortels. Zelfzuchtig gedrag is dus in bepaalde gevallen adaptief - vecht of vlucht. Maar een gedrag dat met de ander rekening houdt is essentieel in onze evolutie als sociale wezens.
Het is inderdaad waar dat een gedrag dat met de ander rekening houdt essentieel is in onze evolutie als sociale wezens. We houden veel te weinig rekening met een ander. We worden/zijn egocentrisch.
Het is duidelijk dat we een verantwoordelijkheid hebben om ze uit de armoede te helpen. Het is duidelijk dat we een verantwoordelijkheid hebben om ruimte te voorzien voor groei die echt van tel is voor deze armste landen. En het is eveneens duidelijk dat we dit nooit zullen bereiken als we er niet in slagen de welvaart van de rijke landen zinvoller te herdefiniëren. Een welvaart die zinvoller en minder matrealistisch is dan het op groei gebaseerde model.
Wij zijn inderdaad voor een deel verantwoordelijk voor de armoede waar sommige landen in leven. Want de Westerse landen hebben namelijk een veel te grote ecologische voetafdruk! We moeten onze levensstijl herzien zodat de mensen die in armoede leven wat meer welvaart kunnen hebben.
Waarom is het zodat we dat, wat zo uitermate
evident is, toch niet doen om de klimaatsverandering aan te pakken? Heel
eenvoudige dingen zoals energie-efficiënte apparaten kopen, spaarlampen gebruiken,
af en toe het licht eens uitdoen, onze huizen isoleren? Daarmee besparen we op
koolstof, energie, geld.
Er zijn wel mensen die dit doen. Maar zolang niet iedereen het doet, zal dit niet veel impact hebben. Zo denken de mensen ook, ze denken: als ik alleen het doe, maakt het toch geen verschil, waarom zou ik het dan doen? Het is dus de taak van de overheid om een oproep te doen naar de wereld toe. Zodat iedereen zich hiervoor inzet.
Ik heb even nagedacht over enkele goede voornemens die ik zou willen tot een goed einde brengen. Deze goede voornemens zijn in verband met duurzaamheid.
Ik wil namelijk iets doen aan mijn eigen ecologische voetafdruk en hoop hiermee een goed voorbeeld te vormen voor anderen.
Dit zijn mijn goede voornemens:
Minder lang douchen
Minder vlees eten
De kraan dicht draaien tijdens het inzepen
Voornemens die al voldaan zijn:
Zonnepannelen aanleggen
Meer met de trein naar school dan met de auto
Als ik mijn slaapkamer verlaat, het licht uit doen
De verwarming in mijn slaapkamer laag zetten
Broodtrommel gebruiken
Autoreis maken
Wat zijn jullie goede voornemens? Ik ben benieuwd!
Je probeert zo weinig mogelijk energie te verbruiken. Als je het koud hebt doe je een dikke trui aan. Douchen doe je niet te heet en zo snel mogelijk. Je bent heel milieubewust!
Ik schrok wel even van het resultaat want ik dacht dat ik helemaal niet zo milieubewust was.
Ik vind het moeilijkst om mijn gedrag op vlak van voeding ecologischer te maken. Ik denk dat ik snel weer in mijn oude gewoonten zou hervallen. Hoe dat komt weet ik eigenlijk niet. Misschien is het omdat ik er zo mee ben opgegroeid. Dat is natuurlijk geen geldig excuus en ik weet dat er dringend iets moet veranderen aan iedereen zijn omgang met ecologie. Ik doe dan ook mijn best om er meer aan te denken en er iets aan te veranderen.
Op vlak van reizen vind ik het het gemakkelijkst om dit ecologischer te maken. Het doet er me niet toe waar ik heen ga, of hoe. Of ik nu met de auto naar de Ardennen ga, naar de zee of naar Frankrijk, of met het vliegtuig naar een warm land. Oké, misschien doet het er wel een beetje toe, maar achteraf bekeken kan je er overal een leuke tijd van maken. Zolang je maar samen bent met de personen die je graag ziet, dat vind ik het belangrijkste!
Mijn ecologische voetafdruk ligt duidelijk onder die van de gemiddelde Belg. Ik had het wel hoger verwacht. Ik vind het goed dat ik onder de gemiddelde voetafdruk van een Belg zit. Maar ik zit duidelijk nog over de goede 1,8 ha:
Op het eerste overzicht kunt u zien dat de gemiddelde ecologische voetafdruk van een Belg maar liefst 8 hectare bedraagt! Daarmee is de Belgische voetafdruk meteen bijna de grootste ter wereld.
Onze levensstijl wordt vooral gekenmerkt door consumptie en materialisme. Alleen door een grote ommekeer in iedereen zijn levensstijl kan onze ecologische voetafdruk verminderen. En dit is ook nodig! Want door onze grote ecologische voetafdruk hebben andere landen een minder grote oppervlakte die nog beschikbaar is.
Veel te weinig staan we stil bij de grote hoeveelheid vlees die we eten en dus ook de hoeveelheid dieren die we ervoor moeten slachten. Zeg nu zelf, moest u even stil staan bij de dood van zo'n mooi kalf als in dit filmpje, zou u het dan over uw hart krijgen om zo'n dier te doden? Ik zeker niet. Ik hoor u nu al zeggen: we moeten toch iets eten? Dat is natuurlijk waar, niet iedereen is in voor vegetarisch eten. Maar we zouden al eens kunnen beginnen met gewoon MINDER vlees te eten. Want we eten nu veel te veel vlees waardoor de ecologische voetafdruk veel te groot wordt.
Uit een artikel van De Morgen blijkt dat na een periode van 40 dagen minder/geen vlees of vis te eten, je ecologische voetafdruk mindert met ruim 160 hectare. Dit hebben ze kunnen achterhalen dankzij een actie waarbij een groep niet-vegetariërs zich engageerden om tijdens de vastenperiode minder vlees en vis te eten.
Als we nu allemaal eens een vegetarische dag zouden inlassen? Dan besparen we 11 vierkante meter per dag op onze eigen ecologische voetafdruk!
Dit schilderij staat voor reïncarnatie. Ik geloof ergens wel dat je terug komt in een ander persoon/dier. Dat je ziel gewoon verandert van lichaam. Ik kan het dan ook echt niet geloven dat je leven bij de dood stopt, dat het daar allemaal ophoudt. Nee, ik geloof het niet en wil het ook niet geloven. Misschien wil dat zeggen dat ik bang ben voor de dood? Ja, dat kan ik eerlijk toegeven, ik ben bang voor de dood. Maar ik ben zeker niet de enige.
Maar aan dat reïncarneren komt toch ook ooit een eind? Misschien gaan we dan naar de hemel, waar de zon altijd schijnt? Waar de bloemen altijd bloeien, waar iedereen weer samenkomt, waar je jouw geliefde terug ziet en samen weer hand in hand kan verder gaan?
Op welke manier reageren mensen als ze met lijden geconfronteerd worden?
Afscheid van pasgeboren leven
Deze mensen zijn hun baby verloren doordat het niet levensvatbaar was. Gelukkig was Ine er, zij is pastor in het UZ Gasthuisberg in Leuven. Deze mensen konden bij haar terecht en na enkele gesprekken besloten ze dat ze hun kindje toch heel graag zouden laten dopen. Zo konden ze nog even positieve aandacht wekken in plaats van de aandacht te schenken aan het feit dat het niet goed ging. De dag nadien is het kindje dan gestorven. Ine heeft dan ook op vraag van de ouders de begrafenis geleid, ook al was het haar vrije dag.
Ine is nu veel meer bezig met haar geloof dan in haar studententijd. Ze weet dat als ze naar een dood kindje moet, ze er niet alleen voor staat. Er zit iets/iemand op haar schouder die haar bijstaat. Zo vindt zij keer op keer de kracht om met deze moeilijke omstandigheden om te gaan en de ouders/familie te steunen in hun lijden. Vrijwilligerswerk in de gevangenis: Te quiero, Mama
Jan ging de wereld rond, van gevangenis tot gevangenis en liet zich vrijwillig opsluiten. Daar is hij het laagste van de mensheid tegengekomen, maar ook het mooiste van de mens. Tijdens zijn tocht is hij Gonzalo en zijn moeder Carmen tegen het lijf gelopen. Jan is voor hen een grote steun geweest. Hij heeft Carmen bij gestaan tot haar laatste woorden: "Zeg Gonzalo dat ik hem, ondanks alles, heel graag zie." Deze woorden bracht hij dan ook met 'plezier' over aan Gonzalo, die in de gevangenis zit. Gonzalo gaat nu elke zaterdag naar de mis, niet zo zeer voor zichzelf, maar wel voor zijn moeder. Als hij bidt vraagt hij God niets, maar praat hij met hem. Ook voelt hij dat zijn moeder hem dan hoort. Wanneer Gonzalo uit de gevangenis vrij komt, zal hij meteen naar het graf van zijn moeder gaan, want dat kan hij nu niet.
Noodweer op Pukkelpop
Door het plotse noodweer waren er op Pukkelpop heel was slachtoffers, waarvan 3 dodelijke slachtoffers. Enkele uren, minuten daarvoor scheen de zon nog volop en snakte iedereen naar wat water. De sfeer kreeg meteen een ander gedaante. De festivalgangers reageren nadien met gemengde gevoelens. Voor de meesten hoeft het festival niet meer door te gaan, voor anderen mag er wel nog wat muziek gespeeld worden. Elke persoon gaat dus anders om met deze gebeurtenis.
Martelpraktijken in Syrië
Human Rights Watch is achter de vele martelpraktijken in Syrië gekomen. Ze spraken met de vele vluchtelingen over deze martelingen, want pas als ze gevlucht waren durfden ze erover spreken.
De vluchtelingen kunnen hun verhaal doen bij de mensen van Human Rights Watch, in de hoop dat deze zaak naar het Strafhof zal gehaald worden. Ze werden geëlektrocuteerd, hun nagels werden uitgetrokken, ze werden aan de handen opgehangen zodat ze niet konden steunen,... Allemaal verschrikkelijke daden die in heel het land voorkwamen. Als de schuldigen zullen moeten boeten voor deze martelpraktijken, dan pas zullen de slachtoffers kunnen beginnen met het verwerkingsproces.
Oorlogshaarden in de wereld
Het secretariaat van Mayors for Peace is gevestigd in Ieper. Het is een wereldwijde organisatie van meer dan 5 300 burgemeesters die elk in hun eigen land ijveren om vooral chemische en nucleaire wapens uit de wereld te bannen. Ze proberen ook op het internationale forum de druk op de ketel te houden. Door zich hiervoor in te zetten, proberen ze de herhaling van een Wereldoorlog te vermijden.
De kamer die je ooit zult binnengaan
Sheikh Mohamed Al-'Arifi vertelt over de wasruimte waar overledenen klaar gemaakt worden voor het overlijdensbed. Er wordt ook gesproken over wie niet tot Allah wou bidden, mocht niet gewassen worden.
Christelijke betekenis van Allerzielen (2 november)
Volgens christenen is het enige wat er over blijft, als je doodgaat, je ziel. Je kunt het niet zien of voelen, het zijn je gedachten die doorleven.
Met Allerzielen worden de overledenen extra herdacht. Het is het feest van de herinnering aan alle mensen die gestorven zijn.
Door op deze dag extra stil te staan bij de mensen die gestorven zijn, kun je misschien ook beter omgaan met het verlies van deze persoon.
Rituelen in het hindoeïsme
Samskara's zijn rituelen die worden gebracht bij onder andere de dood. Er wordt een grote stapel hout in brand gestoken. Daarna nemen ze de as en strooien deze in het water (rivier,...). Door te mediteren gaan ze ook om met lijden, bidden ze en komen ze tot zichzelf.
No one laughs at God in a hospital No one laughs at God in a war No one's laughing at God when they're starving Or freezing or so very poor
No one laughs at God when the doctor calls after some routine tests No one's laughing at God when it's gotten real late And their kid's not back from that party yet
No one laughs at God when their airplane starts to uncontrollably shake No one's laughing at God when they see the one they love hand in hand with someone else And they hope that they're mistaken No one laughs at God when the cops knock on their door And they say "We've got some bad new, sir," No one's laughing at God when there's a famine, fire, or flood
But God can be funny At a cocktail party while listening to a good God-themed joke or... Or when the crazies say he hates us And they get so red in the head You think that they're about to choke
God can be funny When told he'll give you money if you just pray the right way And when presented like a genie Who does magic like Houdini Or grants wishes like Jiminy Cricket and Santa Claus
God can be so hilarious Ha ha Ha ha
No one laughs at God in a hospital No one laughs at God in a war No one's laughing at God when they've lost all they got And they don't know what for
No one laughs at God on the day they realize That the last sight they'll ever see is a pair of hateful eyes No one's laughing at God when they're saying their goodbyes
But God can be funny At a cocktail party while listening to a good God-themed joke or... Or when the crazies say he hates us And they get so red in the head You think that they're about to choke
God can be funny When told he'll give you money if you just pray the right way And when presented like a genie Who does magic like Houdini Or grants wishes like Jiminy Cricket and Santa Claus
God can be so hilarious
No one laughs at God in a hospital No one laughs at God in a war
No one laughs at God in a hospital No one laughs at God in a war
No one's laughing at God in a hospital No one's laughing at God in a war
No one's laughing at God when they're starving Or freezing or so very poor
No one's laughing at God No one's laughing at God No one's laughing at God We're all laughing with God
Volgens mij wil Regina Spektor met dit liedje duidelijk maken dat iedereen altijd met God lacht. Iedereen maakt er grappen over, zegt dat hij niet bestaat of zegt: "Als er een God zou zijn, dan zou hij niet zo'n vreselijke dingen laten gebeuren.". Maar wanneer ze dan problemen hebben: in het ziekenhuis liggen, arm zijn, honger hebben, of wanneer er oorlog is, dan lachen ze niet meer met God. Pas dan staan ze stil bij het feit of God er al dan niet is. Pas dan gaan ze misschien zelfs eens bidden.
Ik lach niet met God, maar zeg soms ook wel eens: "Als er een God zou zijn, dan zou hij niet zo'n vreselijke dingen laten gebeuren." Maar ook als ik het moeilijk heb, sta ik even stil bij zijn bestaan.
Misschien heeft God zijn 'job' wel opgegeven en is er een vacature vrij? Want zeg nu zelf, zou jij al de dingen die op de wereld gebeuren nog willen zien? Zou jij aan alles iets kunnen veranderen, helemaal in je eentje? We moeten er samen aan werken...
Oscar, een jongen van tien, ligt in het ziekenhuis. Hij heeft kanker en op een dag vertelt de dokter aan zijn ouders dat hij uitbehandeld is. Doordat hij het gesprek afluisterde weet Oscar het ook, maar niemand durft het hem te vertellen. Omdat zijn ouders niet eerlijk tegen hem zijn, stoot hij hen af. Alleen met pizzabezorgster en ex-worstelaar Rose sluit hij vriendschap: zij zegt recht voor z’n raap waar het om draait. Ter afleiding van zijn lijdensweg stelt Rose hem voor te doen alsof iedere dag tien jaar is. Zo beleeft hij al de hoogtepunten van zijn leven in een paar dagen tijd: hij wordt verliefd in zijn pubertijd, trouwt in zijn twintiger jaren, en wordt ‘langzaam’ ouder. In een poging om hem zijn hart te doen luchten, stelt Rose voor dat hij brieven aan God gaat schrijven.
Ik vond de film zeer aangrijpend. Je werd meegezogen in het verhaal. Ik voelde het verdriet, de twijfel, de onzekerheid en de vreugde met Oscar mee. Het was ook fantastisch om te zien hoe een onbekende in één klap zoveel kan betekenen voor iemand. Tenslotte was madame Rose op een bepaald moment de enige die Oscar had. Ze was zijn steun en toeverlaat. Het was leuk om te zien hoe ze hem hielp om zijn laatste dagen toch nog aangenaam te maken. Ik vond het ook goed dat ze God hierbij betrok, want Oscar was ondertussen gestopt met geloven. Dankzij madame Rose geloofde hij weer en begon hij weer bidden.
Het was een mooie en emotionele film, maar ook een tikje humoristisch. Voor herhaling vatbaar!
World Humanitararian Day is een dag waarop alle mensen, wereldwijd, elkaar helpen. Het wordt gevierd op 19 augustus. Dit jaar was het thema 'I was here'.
Het is een dag waarop je jezelf extra kan inzetten om iemand te helpen, een boodschap naar de wereld toe te versturen. Beyoncé, de zangeres die bij iedereen wel kent, nam dit jaar de kans om hieraan ook mee te werken. Ze wou haar steentje ook bijdragen. Daarom maakte ze het liedje 'I was here' (vernoemd naar het thema).
Natuurlijk moeten we ons elke dag inzetten om elkaar te helpen. Maar iedereen weet dat dit jammer genoeg niet elke dag gebeurt. Daarom is er deze dag, een dag waarop je mensen die het moeilijk hebben een schouderklopje kunt geven. Grijp dan ook volgend jaar de kans om deze dag mee te vieren!
